Inleiding
Het International Space Station is een om de aarde draaiend ruimtelaboratorium, wat nu in
aanbouw is en waaraan 16 landen deelneme t.w. Amerika, Canada, Rusland, Japan, Brazilie en
11 landen uit Europa die lid zijn van de Europese Ruimtevaartorganisatie ESA.
Gegevens van ISS in het kort
Er zullen 46 vluchten met verschillende lanceervoertuigen nodig zijn om alle onderdelen van het
ruimtestation in de ruimte te brengen. Als lanceervoertuigen zullen o.a. de Amerikaanse Space Shuttle en de Russische Proton-raket worden gebruikt.
De leef-en werkruimten van ISS zullen na voltooiing ca. 1300 m3 beslaan, de inhoud van drie woonhuizen.
De reusachtige zonnepanelen wekken electriciteit op waarmee 10 woningen van stroom kunnen worden voorzien.
Er is permanent een bemanning aan boord, aanvankelijk 3 astronauten oplopend tot 7 als ISS geheel is afgebouwd in 2006.
Binnen ISS is er een normale "aardse" luchtdruk van 1 atmosfeer en er heerst kamertemperatuur waarbij de astronauten in hun overhemd kunnen werken. Er is uiteraard geen zwaartekracht.
De research laboratoria bestaan uit zes modules:
- 2 amerikaanse lab's de "Destiny" en het "Centrifuge Accomodation Module" (CAM)
- 1 europees (ESA) lab "Columbus"
- 1 Japans lab "Kibo"
- 2 russische labs.
Op de linker afbeelding hiernaast is te zien hoe het amerikaanse lab Destiny uit de Shuttle wordt geladen en gekoppeld aan ISS. De afbeelding daarnaast toont "Destiny" gekoppeld aan ISS in maart 2001. (Afbeelingen NASA)
De centrale ruggegraat van ISS, een langgerekte vakwerkstruktuur, verbindt de laboratorium-en verblijfmodules met de vier gigantische zonnepanelen.
Met behulp van twee robotarmen, een van Canadese en een van Europese makelij, zullen modules en andere grote onderdelen worden geinstalleerd of worden verplaatst. Op de lange vakwerkstruktuur zal een wisselend aantal instrumenten worden geinstalleerd voor astronomische waarnemingen en aardobservatie. Bovendien hebben de Japanse en Europese laboratoria een platform waarop tijdelijk extra instrumenten kunnen worden opgesteld voor waarnemingen en metingen.
De 3 persoons russische Soyuz capsule zal tijdelijk dienst doen als reddingssloep in noodgevallen, totdat het amerikaanse Crew Return Vehicle (CRV) plaats biedend aan 7 personen, gereed is.
Bemanning zal af- en aangevlogen worden met de Space Shuttle en de Soyuz. De aan- en afvoer van materiaal, bevoorrading en afval zal worden uitgevoerd met de russische "Progress", de europese
"Autonomous Transfer Vehicle" (ATV) en de Japanse H-II. Deze ruimtevoertuigen zullen met hun eigen voortstuwing ook dienst doen om ISS op gezette tijden een "reboost" te geven om ISS op de goede hoogte te houden.
Overige cijfers
Als het ruimtestation helemaal voltooid is, is het 88 meter breed en 108 meter lang en ca 43 meter hoog. Het zal een
massa hebben van zo'n 453000 kg en op een hoogte van 407 km boven de aarde cirkelen met een snelheid van 28000 km per uur, waarmee het in anderhalf uur tijd een heel rondje om de aarde kan maken.
De baan inclinatie bedraagt 51,6 graden t.o.v. de evenaar.
De totale ontwikkelings- en bouwkosten zullen ca 40 miljard US $ bedragen.
Gebruik van ISS
Het ISS opent een extra dimensie voor fundamentele research op velerlei gebied. Daarnaast zal het als een testbed en springplank fungeren voor verdere langdurige verkenning van de ruimte. De research faciliteiten zullen zowel van wetenschappelijke als commerciele aard zijn.
NASA legt in de eerste jaren van ISS de nadruk op onderzoek op biomedisch gebied, fundamentele biologische processen, biotechnologie en vloeistoffysica.
Hierna volgt onderzoek op het gebied van technologieen voor het maken van lange bemande ruimtereizen, materiaal onderzoek, verbrandingstechnologie, fundamentele fysica , aardwetenschappen en astronomishc onderzoek.
Meer informatie over de bouw van ISS vindt U op de website
Nasa Spaceflight
terug naar de homepage